Reddingsbrigade: de baywatch van Berkendonk houdt alles in de gaten

Met het warme weer is het goed vertoeven bij het water. Vooral als het een schoon en opgeruimd gebied betreft. Iedereen, van groot tot klein kan volop genieten in en bij het water. Zo ook hier op de waterplas Berkendonk. Maar hoe werkt het eigenlijk?

Het recreatiegebied is er altijd netjes en de veiligheid is top. Om dat te beamen ben ik eens gaan kijken bij Berkendonk en verwachtte een enorme mensenmassa te zien die het er naar de zin hebben, vooral de kinderen. Maar op deze zondag(de vakantie is net begonnen) viel het eigenlijk wel mee. Het was niet erg druk maar dat had ook weer zijn voordelen. De gezinnen hadden plaats genoeg om te zitten en te liggen. Om meer te weten te komen hoe het daar aan toe gaat ging ik naar de  locatie waar de reddingsbrigade gevestigd is en sprak met Frank Derks, beheerder van de recreatieplas en enkele leden van de brigade en maakte het volgende verslag.

De reddingsbrigade die wij van vroeger kenden is in de loop der tijden iets veranderd. Het team van de brigade valt nu onder Frank Derks beheersactiviteiten, bestaat eigenlijk nog maar uit ongeveer negen mensen en de leeftijd is vanaf minimaal 21 jaar. Vroeger was dat ongeveer veertien tot zestien jaar, maar vanwege de verantwoordelijkheden en de wetgeving is dat veranderd.

Soms zijn het studenten met affiniteiten met water. Elk jaar worden er certificaten behaald en dat is nog al een uitgebreid pakket waaraan de leden moeten voldoen. Denk maar eens aan: zwemdiploma’s, EHBO, reanimatie,  werplijntechnieken en veiligheidsprocedures.

En wie denkt dat dit werk bestaat uit alleen maar lekker boven bij de containers kijken naar het water, rondvaren met een reddingsbootje en mensen attenderen op eventuele veranderingen heeft het mis. Een van de werkzaamheden begint al vroeg in de morgen. Om te beginnen het onderhouden, controleren en schoon houden van de toiletten. Dan over de zandstrook en grasvelden met een prikker al de achtergebleven rommel opruimen. Ondertussen is er vaak een tractor bezig met het vegen en omploegen van het zand. En ook niet het meest aantrekkelijkste werkje: alle prullenbakken legen en voorzien van een nieuwe (lege) vuilniszak.

Ook gebeurt het wel eens dat er op de avond ervoor mensen zijn geweest die de honden meenemen en uitlaten. Sorry, het “gebakje” dat de honden achterlaten moet wel verwijderd worden. Dat zijn onder andere de hygiëneregels.

Wat controle van de hygiëne en het water betreft: soms wordt er wel twee keer een controle uitgeoefend op de kwaliteit van het water. Vaak gebeurt dit door het waterschap. Mocht er iets mis zijn met het water, wordt dit doorgegeven aan het beheer, die dan eventuele borden plaatst. Vervolgens komt de provincie en het waterschap met borden . Dus bij de minste oorzaak worden er waarschuwingsborden geplaatst. Maar niet ongerust zijn: Berkendonk is al  jarenlang een van de schoonste recreatiegebieden.

Beheerder Frank Derks is zeer alert op de kwaliteit op en rond Berkendonk. Wat de veiligheid in het water betreft voor de zwemmers, er zijn lijnen en kabels gespannen zodat iedereen weet tot hoe ver men kan en mag zwemmen. Een gedeelte is gereserveerd voor de surfers en zeilers, een ander gedeelte voor de kleine jeugd. Dit water is nooit diep.

Daarbij is de controle van de leden van de reddingsbrigade altijd op en top. Van bovenaf worden de zwemmers in de gaten gehouden met verrekijkers en staan ze met elkaar in contact via de portofoon. Ook bezitten zij tegenwoordig een waterscooter. In vergelijking met de boten is dit ook wel een voordeel. De scooters zijn sneller en wendbaarder, er hoeft er maar 1 of twee leden op en kunnen de mensen in nood sneller geholpen worden. Met een boot zijn er meestal drie, vier of vijf mensen nodig. Verder loopt er een team rond op het strand of grasvelden om mensen te attenderen als zij een hond bij zich hebben, de fiets of brommer op het veld staat en, het gebeurt echt, als er mensen zijn die op of bij hun plekje aan het water er een enorme puinhoop van maken wat betreft lege blikjes, lege flessen, fruitschillen of rookartikelen, zoals sigarettenpeukjes en die niet in de daarvoor geplaatste prullenbakken deponeren.

Dit zijn allemaal werkzaamheden waar de mensen niet bij stilstaan. Maar deze werkmethode zorgt er wel voor dat het altijd lekker vertoeven is op het veld en in het water. En zolang het altijd vrij toegankelijk is wordt dit gehandhaafd. Alleen zijn er wel vrijwilligers nodig die hieraan mee werken. De leden van de reddingsbrigade doen dit nog altijd met veel plezier. Wat wil men dan nog meer?

Verslag en fotografie: Hans Choufoer