Column SP: ‘(D)emocratie?’

Dit is Helmond plaatst met regelmaat columns van lokale politieke partijen. In deze column ‘(D)emocratie?’ gaat SP-fractievoorzitter Lonneke Maráczi in op de kwestie ‘Alexander Meijer’. En diens vroegtijdige vertrek als interim-gemeentesecretaris. De kwestie deed nogal wat stof opwaaien in de lokale politiek en leidde zelfs tot een motie van wantrouwen tegenover het voltallige college. Die motie kreeg uiteindelijk niet voldoende steun en werd daarom verworpen.

Dat de extra raadsvergadering naar aanleiding van het vertrek van interim-gemeentesecretaris Alexander Meijer geen schoonheidsprijs verdient, daarover is iedereen het wel eens. Maar over de reden daarvan verschillen de meningen. De SP betreurt de gang van zaken ten zeerste en is van mening dat dit alles voorkomen had kunnen worden. Laten we beginnen met wat feiten op een rij te zetten.

De gemeenteraad wordt op 1 oktober jl. schriftelijk op de hoogte gebracht dat het college besloten heeft de samenwerking met interim-gemeentesecretaris Alexander Meijer te beëindigen.

Diezelfde dag vindt er een fractievoorzittersoverleg plaats, waarin burgemeester Blanksma het besluit mondeling toelicht. Hierbij aangevend dat het zeker geen lichtvaardig besluit was. Dat het bovendien een unaniem besluit was en het college hiermee in het belang van de stad haar verantwoordelijkheid genomen heeft. Dhr. Meijer en het college hadden ook samen de afspraak gemaakt verder geen inhoudelijke uitspraken te doen. Er waren uiteraard vragen en volgens de burgemeester konden deze gesteld en beantwoord worden. Zolang de gezamenlijke afspraak niet geschonden werd. Dit werd gerespecteerd en aanvaard, want – zo werd gezegd – tenslotte ging het college hierover en niet de raad.

Een paar uur na deze fractievergadering kondigde de VVD in een commissiedebat aan dat zij voornemens waren een interpellatiedebat aan te vragen.

Dat laatste verraste en verbaasde ons. Want dat stond immers haaks op de eerdere bespreking in het fractievoorzittersoverleg. Het is een feit dat in dit soort kwesties die gaan over personen het niet gepast is om op de inhoud in te gaan. En al helemaal niet in het openbaar. Daarom stelde ik als fractievoorzitter namens de SP-fractie alle fractievoorzitters voor om samen naar een andere vorm te zoeken om vragen beantwoord te krijgen. Daar kwam geen enkele reactie op. Maar diezelfde avond vernamen wij wel via het Eindhovens Dagblad dat er door een aantal partijen een verzoek voor een extra raadsvergadering ingediend was.

Wat het gevolg hiervan was, hebben we allemaal mee kunnen maken in een vervelende vergadering. Een vergadering waarin de emoties hoog opliepen. En ook ik heb me daar, gevoed door frustratie, schuldig aan gemaakt. Een vergadering die bol kon staan van aannames, frames en het voeden van wantrouwen. Met als feit dat de oppositiepartijen net zo goed als wij van te voren wisten dat niet alles gezegd kon worden. En niet alle antwoorden gegeven konden worden. Dat kun je afstraffen met een motie van wantrouwen. Maar dat doet geen recht aan de democratische complexiteit bij dergelijke gevoelige en vertrouwelijke situaties. En wat is er nu bereikt? Geen antwoorden, maar twee artikelen in de media over een ruziënde raad en een beschadigd college.

In de politiek gaat het steeds minder over de inhoud. Ophef en een kreet in de media winnen het van feiten, nuance en het hele verhaal. Dat maakt politiek lelijk. Maar het doet ook onrecht aan alle mensen binnen de gemeente die zich elke dag weer inzetten om onze stad beter te maken.