Column: ‘Laat het werkgelegenheidsfonds van Helmond geen fossiel uit het verleden worden’

Dit is Helmond plaatst met regelmaat columns van lokale politieke partijen. In deze column ‘Laat het werkgelegenheidsfonds van Helmond geen fossiel uit het verleden worden’ gaat raadslid Wilbert Linders van Mi Hellemonders dieper in op het werkgelegenheidsfonds. Hij wil dit ‘vergeten’ fonds weer op de politieke agenda zetten.

Soms voelt het alsof we in Helmond de gereedschapskist al hebben, maar niemand de sleutel nog weet te vinden. Zo is het ook met het werkgelegenheidsfonds. Het klinkt als iets uit een beleidsboek van jaren geleden en dat is het misschien ook. Maar in tijden van ongekende arbeidskrapte, waarin werkgevers wanhopig zoeken naar personeel en duizenden Helmonders aan de kant staan, is het geen optie om dat fonds te laten verstoffen op een gemeentelijke plank.

Laat me helder zijn: de arbeidsmarkt in Helmond piept en kraakt. De nieuwste cijfers van het UWV zijn glashelder. Er staan 5.100 vacatures open in de regio, terwijl 1.291 mensen in Helmond een WW-uitkering ontvangen. En dat is nog los van de 7.000 inwoners die wél kunnen en willen werken, maar door allerlei redenen — scholingsachterstand, gebrek aan begeleiding, of simpelweg een verkeerde postcode — niet aan de bak komen.

Geen beleid
Toch hebben we ooit een werkgelegenheidsfonds gehad. Het werd genoemd in raadsvoorstellen, het werd gekoppeld aan het weerstandsvermogen, en zelfs gelinkt aan initiatieven van grote spelers als Philips. Maar nu? Radiostilte. Geen actueel beleid, geen zichtbare impact. Een fonds dat ooit bedoeld was als vangnet en aanjaagmechanisme voor werkgelegenheid, is gereduceerd tot een voetnoot in ons digitale archief.

Mi Hellemonders vindt dat we dit instrument weer nieuw leven moeten inblazen. Een actief werkgelegenheidsfonds anno 2025 zou kunnen worden ingezet om werkgevers financieel te ondersteunen bij het aannemen van mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Ook zou dit fonds omscholingstrajecten kunnen subsidiëren voor sectoren met structurele tekorten (zoals techniek en zorg) en kunnen innovatieve samenwerkingen tussen onderwijs, bedrijfsleven en gemeente bekostigd worden.

Ambitieuzer
En waarom niet nóg ambitieuzer zijn? Waarom zou Helmond geen regionaal voorbeeld kunnen zijn van hoe je arbeidspotentieel actief benut? We hebben hier de maakindustrie, het vakmanschap, de wil — wat ons ontbreekt is regie. Mijn oproep aan het college is simpel: graaf dat fonds op, geef het een duidelijke missie en zorg dat het functioneert als motor in plaats van museumstuk. En als dat betekent dat we er samen met ondernemers en onderwijsinstellingen opnieuw vorm aan moeten geven, dan staan wij als Mi Hellemonders vooraan in de rij.

Want laten we eerlijk zijn: een stad waar vacatures blijven hangen terwijl mensen werkloos thuiszitten, heeft geen luxeprobleem — die heeft een urgent probleem. En daar is actie voor nodig, geen archiefkast.

Namens Mi Hellemonders
Wilbert Linders, Fractievoorzitter en Raadslid 

Foto: Wilbert Linders/Mi Hellemonders