Column VVD: ‘Een pas op de plaats’

Dit is Helmond plaatst met regelmaat columns van lokale politieke partijen. In deze column ‘Een pas op de plaats’ gaat raadslid Rick Koolen namens de lokale fractie van de VVD in op de zogenaamde ‘Helmondpas’. De vraag die centraal staat: Is de pas wel het juiste middel om te werken aan een inclusieve stad? Een stad waarin geen drempels bestaan voor participatie?

In het licht van de discussie rondom de mogelijke invoering van de Helmondpas, lijkt het een goed moment om even stil te staan. En na te denken over wat we écht willen bereiken. Het idee achter de Helmondpas is op het eerste gezicht nobel: een stad waar iedereen, ongeacht financiële mogelijkheden, toegang heeft tot sport- en culturele voorzieningen. De ambities van het Ambitieakkoord zijn helder: een inclusieve stad waarin geen drempels bestaan voor participatie. Maar de vraag dringt zich op: Is de Helmondpas wel het juiste middel om dat doel te bereiken?

Forse kosten
De kosten voor de invoering van de Helmondpas zijn fors. Afhankelijk van het gekozen scenario kunnen de incidentele kosten oplopen tot ruim een miljoen euro. Met structurele kosten die bijna 600.000 euro per jaar bedragen. En dat terwijl er momenteel geen financiële dekking is voor dit ambitieuze project. Dit roept onmiddellijk de vraag op of de investering het waard is. Bereiken we met de Helmondpas werkelijk de mensen die we willen helpen? Nemen we de drempels om deel te nemen aan sportieve en culturele activiteiten daadwerkelijk weg?

Uitvoerbaarheid
Bovendien wijzen de technische en organisatorische complicaties op mogelijke vertragingen en toenemende complexiteit. Is ons ambtelijke apparaat wel in staat om een dergelijk project te dragen? De zorgen over de uitvoerbaarheid zijn niet onterecht. Het zou niet de eerste keer zijn dat een goedbedoeld plan vastloopt door gebrek aan capaciteit. Met als gevolg dat de beoogde voordelen niet worden gerealiseerd.

Het is begrijpelijk dat er in tijden van economische onzekerheid extra voorzichtigheid geboden is bij het maken van grote investeringen. Het is immers niet alleen een kwestie van geld, maar ook van vertrouwen in de haalbaarheid van het project. Kan de gemeente Helmond echt waarmaken wat het belooft met de invoering van deze pas? En belangrijker nog: is dit wel de beste manier om de inclusieve ambities van het Ambitieakkoord te verwezenlijken?

Alternatief
Hoewel er veel onzekerheden zijn, is het belangrijk om niet stil te blijven staan. De VVD ziet kansen in het zogeheten ‘Aanhaakscenario’. Een proces waarbij de keuze voor een Helmondpas wordt aangehouden, totdat de gemeente klaarstaat om in te spelen op toekomstige ontwikkelingen op het gebied van digitalisering en innovatieve toepassingen. Dit scenario biedt een flexibel alternatief dat minder kostbaar is. En ruimte laat voor aanpassingen naarmate er nieuwe mogelijkheden opdoemen. Het laat ons anticiperen op ontwikkelingen zonder direct grote financiële risico’s te nemen.

Een ‘pas’ op de plaats
Een pas op de plaats is soms noodzakelijk om te voorkomen dat we te snel vooruit rennen zonder na te denken over de gevolgen. De Helmondpas kan wellicht bijdragen aan een inclusievere stad. Maar de weg ernaartoe lijkt nu te onzeker en kostbaar. Door te kiezen voor een flexibeler pad, zoals het Aanhaakscenario, houden we de deur open voor innovatie zonder de gemeentelijke financiën onnodig onder druk te zetten. Het is een verstandige manier om toch vooruitgang te boeken, zonder overhaaste beslissingen te nemen die we later misschien betreuren.

In deze tijd van grote uitdagingen moeten we zorgvuldig omgaan met publieke middelen en heldere keuzes maken. Een ‘pas’ op de plaats is volgens de lokale VVD wat betreft de invoering van de Helmondpas daarom het beste besluit.

Foto: Gemeente Helmond