Na het consultatiebureau even appeltaart eten in Oma’s appelfabriek

Bij het wooncomplex de Pannehoeve is het vanaf zaterdag 19 januari goed vertoeven.  U leest het goed: het wooncomplex. Al jaren wordt er gesproken over bejaardenhuis de Pannehoeve maar tegenwoordig wonen er jonge mensen in. De jongste is 21 jaar. Goed, er wonen ook  nog steeds oudere mensen maar daar is bewust voor gekozen. De doelstelling is dat de oudere mensen in contact komen met de jongere generatie. Zaterdag is er een mijlpaal bij gekomen: er werd een consultatie bureau geopend maar ook het buurtcafé werd omgedoopt in: Oma’s appelfabriek. Als u dan denkt aan appels zit u goed, want voortaan kan men iedere donderdag een heerlijke appeltaart kopen die door de vrijwilligers en bewoners is gemaakt.

De opening werd verricht door de locatiecoördinator Jos Mies samen met lid van de raad van bestuur en tevens beheerder van het consultatie bureau, Coby Nogarede. Zij spraken hun vreugde uit over de nieuwe inrichting en verzekerden dat iedereen, ook de bewoners uit de buurt, altijd welkom waren in het nieuwe buurtcafé.

Zij verklaarden ook dat dankzij de medewerking van Jibb-plus, (een fusie tussen Jibb en Jong Helmond lekker gezond) dat er uitsluitend gezonde ingrediënten werden gebruikt voor de appeltaarten. Het buurtcafé moet een vaste ontmoetingsplaats worden van de bewoners van de wijk en de jonge en oudere bewoners van het wooncentrum. Speels werd er al gezegd dat de bedoeling was: oud leert jong biljarten en jong leert oud omgaan met de technieken van de computers en laptops.

Tijdens de wandeling liep men langs een grote tafel waar enkele vrijwilligers en bewoners appels aan het schillen waren, terwijl een andere vrijwilliger de klokhuizen en pitten verwijderde. Ook stond er een medewerkster het beslag te maken waarna de vulling er in werd gedaan en het hele taartgebeuren in de oven verdween.

Aan de andere kant van de zaal stond een grijze ‘oma’s kast’ te pronken met enkele heerlijke taarten en cakejes. Alleen al de kast straalde pure nostalgie uit. Iets verderop stond een accordeonist zijn vingers blauw te spelen, dat gaf het geheel een vrolijk tintje. De vele bezoekers zaten aan tafels en sommige waren al aan het smullen van de lekkernijen die er bij de koffie en thee verkrijgbaar waren. Het was gezelligheid ten voeten uit…