Deze Helmondse slagerszoon ging een motor kopen en kwam terug met een leeuw

Geboren voor het gevaar, levend voor de adrenalinekick. En dat begint al vroeg. Als kleine jongen beklimt Carolus Augustinus (Karel) Stevens (1904-1975)  samen met de koster de kerktoren in Helmond en hij heeft direct de smaak te pakken. Niet veel later herhaalt hij de beklimming in zijn eentje en zwaait van bovenaf vrolijk naar zijn moeder die beneden in de tuin loopt.

Zijn vader is slager en koopt in 1911 een motor. Als Karel zestien jaar is, maakt hij de omgeving samen met zijn vrienden onveilig op zijn eigen scheurmonster. Racen langs het kanaal en stuntend door over de openstaande brug te springen.

Op zijn motor doorkruist hij de omgeving en bezoekt hij circussen die rondtrekken. Hij raakt gefascineerd door dierentemmers, steekt regelmatig een helpende hand toe en blijkt talent te hebben.

Begin jaren dertig wordt het tijd voor een nieuwe motor en stapt Karel in de trein naar Rotterdam. Hij is te vroeg en besluit de tijd tot de winkel opent te doden in Diergaarde Blijdorp. Daar hangt een bordje: leeuwen te koop. Hij legt 85 gulden neer voor een welp en reist doodgemoedereerd met Tarzan aan de lijn per trein terug naar Helmond.

Het kippenhok achter de slagerij wordt omgetoverd tot leeuwenverblijf. Karel paradeert regelmatig door de straten met Tarzan en wandelt zo hotel-restaurant Sint Lambert binnen. Veel inwoners zijn het beu en de gemeente grijpt in. Uiteindelijk moet de leeuw vertrekken.

Hij laat een deur van het leeuwenverblijf op een kier staan en twee beesten ontsnappen.  Eentje kan snel worden gevangen, maar de ander drentelt de Markt op en wandelt de kerk binnen, waar juist een dienst gaande is. Grote paniek breekt uit onder de kerkgangers, twee dames vallen flauw, schijft het Nieuwsblad van het Zuiden.

De politie wil het dier afschieten, maar besluit toch Carlo in te schakelen. Die moet het beest letterlijk uit het Godsgebouw sleuren, want het makke dier weigert nog een stap te zetten. Uiteindelijk loopt het met een sisser af, maar internationale media smullen ervan en Carlo’s naam is gevestigd.

Het beest weet te ontsnappen en veroorzaakt grote paniek in het park waar honderden bezoekers aanwezig zijn. Een vrouw valt en wordt door het beest te grazen genomen. Uiteindelijk klimt-ie in een boom en wordt gevangen.

Na de oorlog blijft Carlo in circussen werken en beleeft hij in 1950 zijn hoogtepunt als hij als dierentemmer mag meewerken aan de groots opgezette avonturenfilm Quo Vadis. Overal waar panters en leeuwen te zien zijn, in de voor die tijd peperdure 7 miljoen dollar kostende film, is hij in de buurt. Bijvoorbeeld als Romeins soldaat, om ervoor te zorgen dat alles op rolletjes loopt.