D’n Oitskieter klaar voor Gezelligste Optocht van het Zuiden

D’n Oitskieter staat carnavalszondag 11 februari weer paraat voor de Gezelligste Optocht van het Zuiden. Dan wordt hij overhandigd aan de meest bijzondere deelnemer of de meest opvallende gebeurtenis in en rondom de Helmondse optocht. Maar hoe komt Helmond nu eigenlijk aan deze jaarlijkse traditie. Dat vroeg Dit is Helmond aan de maker van het beeldje; Charles de Theije.

De echte Helmondse optochtdeelnemer ‘kent um wel’. D’n Oitskieter, het kunstige ‘broertje’ van Butske. Sinds 1987 wordt hij na de prijzen voor de deelnemers aan de optocht als allerlaatste uitgereikt. Reikhalzend kijken Keiebijters en het publiek uit naar dit moment. Wie oh wie mag dit zeer gewilde ultieme symbool van de Helmondse optocht mee naar huis nemen. Niet voor niets is het de uitschieter van de prijsuitreiking. Maker, en een van de bedenkers van het beeldje, Charles de Theije, legt uit hoe deze carnavalstraditie tot stand kwam.

Ontstaan

“Begin jaren 80 hadden we een hechte jurygroep. Die ieder jaar bij de prijsuitreiking het gevoel had dat we iets misten. Het ging bij de optocht om geld en om de eer van de eerste prijs. Maar er gebeurden genoeg andere dingen die niet in de prijzen konden vallen, maar wel een stuk eer verdienden. Dus kwamen we op het idee om iets te maken wat bedoeld was voor iederéén. Toeschouwers, deelnemers, politie, brandweer, maakt niet uit. Het werd D’n  Oitskieter;  Een beeldje van een manneke naar voorbeeld van Butske. Als jurylid, met een toga en jurypetje. Op zaterdag werd ie met veel bier gedoopt in café ’t Ouwe Brouwhuis. Hij deed mee aan alle activiteiten van de jury tot aan de prijsuitreiking na de optocht.”

1987

“En wat kies je dan? Soms een muziekvereniging die erg mooi voor de dag kwam en die je geen prijs kon geven. Zo werd de eerste Oitskieter in 1987 uitgereikt aan muziekvereniging Koninklijke Stadsharmonie Phileutonia. In die 25 jaar dat ik in de jury zat, heeft Phileutonia D’n Oitskieter diverse keren gewonnen. Ik heb me laten vertellen dat ze nog steeds staan te pronken in de prijzenkast van Phileutonia. Ik hoop dat dat zo is.”

Een manneke voor een manneke

“Een van de mooiste Oitskieters die ik me persoonlijk herinner, is het grote Vikingsschip dat meedeed”, glundert Charles. “Aan dat schip zat een trektouw. Helemaal vooraan trok een manneke van een jaar of 6 de hele tocht het schip met zoveel enthousiasme en power dat we daar helemaal kapot van waren. Dat manneke heeft toen D’n Oitskieter gekregen. Zo heeft ieder (oud-)jurylid wel een eigen speciale herinnering aan de uitreiking van ‘ons’ manneke.”

Uitreiking

Heb je de uitreiking van de Oitskieters nog kunnen volgen in de loop der tijd, vroeg Dit is Helmond. “Helaas heel erg slecht”, geeft Charles aan. “Ik moet het hebben van de krant. En de krant geeft wel de uitslag, maar het staat niet altijd vast dat de Oitskieter genoemd wordt. Daarom mijn pleidooi om meer eer te geven aan die mensen die eruit sprongen tijdens de optocht. Dat er meer aandacht is voor deze uitreiking. Want D’n Oitskieter komt terecht bij mensen die hiermee de eer krijgen die ze verdienen. Laat de sociale media D’n Oitskieter eens een keer naar voren halen in plaats van al die negatieve verhalen over herriewagens en zo.”

Verleden…

“In de beginjaren waren er ook heel veel jongerengroepen die meeliepen, die veel sfeer opbouwden”, antwoordt Charles op de vraag hoe hij al die jaren de Gezelligste Optocht van het Zuiden heeft ervaren. “In Helmond moesten we het echt hebben van de loopgroepen. En van de vondsten van de individuelen en de paren. Dat heeft hele bijzondere optochten opgeleverd. De wagens en de muziek hoorden er absoluut bij, maar waren in mindere mate aanwezig. Helmond had en heeft zelf geen traditie van wijken die een wagen bouwen. We moesten het daarbij hebben van de dorpen in de omgeving en de carnavalsverenigingen.”

… heden en toekomst

“In de loop der jaren is men toch anders tegen carnaval aan gaan kijken. Op het ogenblik zie je weer grote groepen jongeren deelnemen die heel veel plezier beleven aan zichzelf en aan de groep. En eigenlijk moet je dat weer heel hard toejuichen. Alleen, ze brengen allerlei hulpmiddelen mee waar wij als carnavalsvierders minder op zitten te wachten. Daar moet evenwicht in komen”, vindt Charles. “De optocht in Helmond is voor mij altijd de optocht die laat zien hoe het er in Helmond en omgeving bijstaat. Je moet het van de kleine dingen hebben. Die blijven interessant. Aandacht voor de bijzonderheden vanuit de politiek is er een heel stuk uit. Ik hoop dat dat ook weer een keer terugkomt. Dat het publiek weer grinnikt om de bijzondere gebeurtenissen van het afgelopen jaar.”

Namens D’n Oitskieter nog een mooi advies voor iedereen; “Tijden veranderen, optochten veranderen. Zoek de goede weg en geniet. Maar vooral blijven lachen!”