Drie ‘powervrouwen’ kaarten actuele Molukse misstanden aan in de Brem

Drie Molukse ‘powervrouwen’ gaven afgelopen vrijdag verschillende presentaties over de misstanden op verschillende eilanden in de Molukken. De zaal in Wijkhuis de Brem in de Rijpelberg was gevuld met veelal Nederlanders met Molukse roots. Ook was er de mogelijkheid om vragen te stellen. 

“Zij hebben heel wat kilometers afgelegd om hier te komen. Het is daarom een bijzonder voorrecht om deze drie powervrouwen te ontvangen.” Met deze lovende woorden kondigt wethouder Gaby van den Waardenburg de komst van Lenny Patty, Joan Pesulima en Lynda Holle aan. Deze drie Molukse vrouwen zetten zich in voor mensenrechten en kaarten misstanden aan op de Molukse eilanden. Het drietal maakt samen met de groep Support Maluku een ’tour’ door Nederland om de Molukse diaspora in te lichten over de actualiteit op de eilanden. Helmond is een van die steden die op het lijstje staat, vanwege de voormalige Molukse wijk en Stichting Ain ni Ain. De uitwisseling zou eigenlijk eerder dit jaar plaatsvinden, maar werd vanwege de oorlog in het Midden-Oosten uitgesteld. 

Schrijnende voorbeelden
De presentaties zijn volledig in het Bahasa Maleis en deze zijn voor het grootste gedeelte van de zaal goed te volgen. Toch is een handjevol deze taal niet helemaal machtig. Daarom zijn alle PowerPoints in het Engels en worden vragen vanuit de zaal ook in het Nederlands vertaald.

De voorbeelden die de mensenrechtenactivisten laten zien, zijn schrijnend. De misstanden hebben allemaal te maken met milieuvervuiling en discriminatie. Voorbeelden daarvan zijn vergiftiging van het grondwater, ontbossing en het omkopen en onteigenen van met name de inheemse bevolking . “Wij proberen via GPS en contactpersonen ter plekke de problemen in kaart te krijgen. Dat is lastig, omdat wij niet op de exacte locatie kunnen zijn waar de mistoestanden plaatsvinden. Daarom doen we ons best om alles zo goed mogelijk uit te zoeken”, vertelt eerste spreker Lenny Patty.

Journalist en mensenrechtenactivist Joan Pesulima wil met haar presentaties aandacht roepen voor  de gedupeerde inheemse bevolking. “Wij willen met onze inzichten een stem geven aan de inheemse bevolking en aan de mensen die opkomen voor de rechten van anderen. Journalisten en actievoerders worden omgekocht, verdreven en helaas ook vermoord, zoals in de ontginning naar nikkel, goud, houtkap en tijdens kalkzandafgravingen.”

Lynda Holle, tevens een mensenrechtenactivist, benadrukt dat juist vrouwen het vaakst slachtoffer zijn.

Tekst gaat verder onder de foto.

Interactie
Later op de middag kunnen aanwezigen vragen stellen aan de drie sprekers. Het blijkt dat velen zich goed verdiept hebben in de zaken en inhoudelijke vragen stellen over de lokale wetgeving en hoe zit het met traditionele landrechten, zoals de Adat*. Ook stelt een persoon een vraag over hoeverre er steunpunten zijn in Nederland. “Laat ik eerst benadrukken dat er altijd steun is geweest vanuit ons land via onze organisatie. Momenteel denken we na over hoe we bijvoorbeeld sociale media extra kunnen gebruiken. De volgende stap is dat de drie er een solidariteitsorganisatie komt om het werk van de drie vrouwen gemakkelijker voort te zetten”, vertelt Joop Sahetapy namens Support Maluku. Hij zorgt tevens voor het vervoer van de drie ‘powervrouwen’ zodat zij ook in andere Nederlandse steden, zoals Amsterdam en Deventer, hun bevindingen delen.

De kracht van sociale media
Twee Eindhovense zussen vragen hoe jongeren het best tot informatie kunnen komen. “Hoe krijgen wij, de nieuwe generatie, toegang tot bepaalde bronnen?”, vraagt een van de twee. Holle geeft antwoord: “Zorg dat je onafhankelijke en kritische bronnen raadpleegt. Daarvoor kun je het beste terecht op social media en moet je niet gaan zoeken in de mainstream media. Weet wanneer je te maken krijgt met desinformatie.”

Ze noemt daarbij een recent voorbeeld, waarbij de jongere generatie op de socials inging op de berichten uit reguliere media. “Media berichtten over een conflict tussen christenen en moslims op het eiland Ambon, terwijl jongeren dat beeld tegenspraken door het gebruik van #ambonpeace.”

Een andere aanwezige vult het gespreksonderwerp aan. “In Nederland heb je als gebruiker een zoveel vrije toegang tot verschillende media dan in Indonesië. Laten we van die mogelijkheid dan ook massaal gebruik maken.”

Luchtige afsluiting
Rond de klok van vijf loopt de bijeenkomst tegen het einde. Voordat iedereen met elkaar in gesprek gaat, onder het genot van een Indisch bordje, gaat de hele zaal staan. Tanat Sus Beb, het volkslied van de Molukse Kei-eilanden, wordt door iedereen uit volle borst meegezongen.

Foto’s: Dit is Helmond 

* Adat is het geheel van traditionele leefregels en gebruiken dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.