[FOTO’S] Dierenambulance en Dierenasiel Helmond viert veertigjarig bestaan

De Stichting Dierenambulance en Dierenasiel Helmond en omstreken vierde afgelopen zondag haar veertigjarig bestaan. Op de drukbezochte dag konden de bezoekers een uitgebreid kijkje nemen in het gebouw en de ambulances. En uiteraard bij de aanwezige dieren.

Hoewel de drukte hen een beetje verbaasde, lieten de aanwezige honden en katten zich zondag van hun beste kant zien. Wachtend op een nieuw baasje met precies het juiste mandje. En nieuwe baasjes leken er genoeg te zijn, gezien de grote belangstelling.

Wybe wil wel wieberen
Kater Wybe zat er in ieder geval helemaal klaar voor om de bezoekers te charmeren. Na anderhalf jaar in het asiel is hij zeer zeker op zoek naar een nieuw thuis. Vrijwilligers Mia en Laila vertellen vol enthousiasme over hoe de kat zich geweldig heeft hersteld van een grote operatie. “Wybe heeft een voorpoot verloren door ernstige artrose. Toen het behandeltraject niet aansloeg, werd voor amputatie gekozen. Daarna moest hij opnieuw leren lopen. Maar hij kan intussen al aardig uit de voeten met drie pootjes”, vertellen de dames. “Zijn andere poten zijn gelukkig niet aangetast. Maar voor de toekomst moet zijn gewicht wel in de gaten worden gehouden, het is een flinke kerel. Wybe is een rustige, aanhankelijke zwart-witte kat die graag aandacht krijgt.”

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Vrijwilligerswerk genoeg
In de gesprekken met de vele vrijwilligers komt naar voren hoe waardevol zij het werken bij het dierenasiel en de dierenambulance vinden. Van het rijden op de ambulance tot het thuis opvangen van de nestjes kittens, men gaat er helemaal voor. Zo ook Willem Majoewsky en Maik Martens. “Ik ben nu bijna twee jaar vrijwilliger. Na mijn pensionering zocht ik zinvol vrijwilligerswerk.  Bedrijfsleider Twan Spiering vroeg of ik dus ambulancechauffeur wilde worden”, vertelt Willem. “Het is geweldig om dit werk te doen, ook al kom je af en toe minder fijne dingen tegen.”

Maik is sinds enkele maanden vrijwilliger. “Ik werk fulltime van maandag tot en met vrijdag. Mijn vriendin en ik draaien om de week op vrijdagnacht de oproepdienst. We rijden de openstaande ritten voor die nacht en gaan ondertussen gewoon naar huis. Zodra er een nieuwe melding is, stappen we weer in de ambulance”, legt Maik uit. “Deze oproepdienst is goed te combineren met mijn baan, omdat er ’s nachts meestal weinig meldingen binnenkomen. En op de zaterdag ben ik vrij, dus ik kom wel aan mijn slaap toe.”

(Tekst gaat verder onder de foto’s)