Helmonder maakt eenzaamheid onder jongeren bespreekbaar

De Week van de Mentale Gezondheid vraagt aandacht voor de geestelijke gezondheidszorg en mensen die met mentale problemen kampen. De Helmondse Diego Bloemendaal (24) kan daarover meepraten, omdat hij door zijn spierziekte vereenzaamde. Hij kroop uit een diep dal en wil mensen inspireren om over hun problemen te praten. Afgelopen maandag nam hij plaats in een zogenaamd MDT Luisterhuisje in Eindhoven, waarin hij het gesprek aanknoopte met voorbijgangers en hen vroeg hoe het echt met hen ging.

Bij de MDT Luisterhuisjes die op maandag bij het 18 Septemberplein in Eindhoven stonden, was er een gereserveerd voor de Helmonder. Deze huisjes zijn een initiatief van de Maatschappelijke Diensttijd (MDT) om mensen aan te moedigen tot meer persoonlijk contact. Bloemendaal zat in zo’n huisje en uitnodigde mensen uit om tegenover hem aan te schuiven. “Ik ben het gesprek begonnen door wat over mijn verleden te vertellen. Wanneer je je kwetsbaar opstelt, stel je mensen gerust. Ze weten dat je open en te vertrouwen bent. Dat heeft een hoop waardevolle gesprekken opgeleverd.”

Het aangaan van ‘echte’ gesprekken was doel. Niet praten over koetjes en kalfjes, maar over zaken die je bezighouden. Of je wel goed in je vel zit. “Het was een geslaagde dag waarin ik ongeveer zes mensen aansprak. Het gaat om het maken van een connectie. Soms was een gesprek zo boeiend dat je de tijd compleet vergat”, legt de Helmonder uit.

Aandacht mentale gezondheid
Meedoen aan dit project was nieuw voor Bloemendaal. Hij was het niet gewend om zomaar lukraak mensen aan te spreken. “Ik vind het heel belangrijk om aandacht te vragen voor de mentale gezondheid. Het is echt niet zo dat alleen mensen met een zwaar verleden vol trauma’s daarmee te maken krijgen. Ik vereenzaamde door mijn spierziekte. Dat is een kant die je niet veel hoort, maar er wel degelijk is”

Praten over zijn geschiedenis met mentale gezondheidsklachten gaat Bloemendaal goed af. Hij klom uit een diep dal. “Dankzij veel therapie voel ik me weer prettig in mijn vel. Ik heb daarnaast anderhalf jaar een revalidatietraject gevolgd, waarvan drie maanden intern. Voortaan kan ik weer zonder rolstoel op stap. Ondertussen ben ik ook vader geworden van een dochter en is een tweede op komst. Ik woon op mezelf en leef weer echt. Als je me dit zes jaar geleden had verteld, had ik je niet geloofd.”

Taboe
Door een spierziekte zag de Helmonder zijn vriendenkring verdwijnen. Terwijl zijn maten op school zaten, zat Bloemendaal thuis. Contact met de buitenwereld verliep vooral via de telefoon. Hij miste aansluiting en zat gevangen in zijn hoofd. Bellen was de enige manier waarop hij contact met de buitenwereld onderhield. “De smartphone is echter geen vervanging voor menselijk contact. Dat is een probleem van nu: mensen lijken vooral contact te zoeken via hun telefoon. Dat is zo jammer, want niets is zo waardevol als een persoonlijk gesprek tussen twee mensen die in dezelfde ruimte zitten.”

Door het gesprek over zijn mentale gezondheid aan te gaan, wil Bloemendaal het taboe over geestelijke problemen verbreken. Er is nog zeker werk aan de winkel: “Ik denk dat er wel meer aandacht besteed mag worden aan je geestelijke gezondheid. Eenzaamheid is een thema dat niet alleen bij ouderen speelt, maar ook bij jongeren. Ik hoop dat ik mensen met mijn verhaal kan inspireren en motiveren om het gesprek aan te gaan. Je bent echt niet alleen als je eenzaamheid of mentale klachten ervaart. Vraag om hulp. Het helpt.”

Foto’s: Communicatiemaker