Thriller Chimaera van Helmonder zet lezer aan het denken

De Helmondse auteur Jos Kremers presenteerde vrijdagmiddag zijn nieuwe thriller ‘Chimaera’ in boekhandel De Ganzenveer. Voor Kremers is schrijven een spannend proces. Hij weet – net als de lezer – niet welke kant zijn verhaal opgaat: “Als schrijver groei en leef ik met mijn personages mee. Ik weet zelf ook niet precies waar een verhaal heengaat.”

Kremers heeft een bijzondere carrière achter de rug. Hij is namelijk pas na zijn werkzame leven gaan schrijven. Na een autobiografische biografie volgden twee thrillers. De Helmonder weet niet meer van stoppen: “Als het schrijfvirus je eenmaal te pakken heeft, laat het je niet meer los.”

Zijn nieuwste boek heet ‘Chimaera’. “Die naam is een synoniem voor visioen”, legt Kremer uit. “Daarnaast is een Chimaera een mythologisch wezen, een kruising tussen verschillende dieren. Zie het als het monster van Frankenstein. Een van de personages uit het boek heeft karaktertrekken die wel wat weg hebben van de persoonlijkheid van de Russische president Vladimir Putin. Die man kun je best een veelkoppig monster noemen.”

Geen politiek boek
Ondanks de naam van een zekere Russische president is ‘Chimaera’ geen politiek getint boek. “Ik heb me laten inspireren door de actualiteit. Toen de eerste ideeën van het boek in mijn hoofd ontstonden, was de oorlog in Oekraïne nog niet begonnen. Een tijdje later begon Rusland met het binnenvallen van Oekraïne en toen werd mijn idee erg actueel”, verduidelijkt de schrijver.

Het boek schotelt je een dilemma voor. De hoofdpersoon heeft visioenen die op een later moment allemaal werkelijkheid worden. “Op een dag krijgt hij een visioen waarin zijn zesjarig buurjochie dertig jaar later uitgroeit tot een gewelddadige despoot. Dit jochie pleegt als volwassen man een coupe waarbij vele mensen de dood vinden. Moet de held van het boek een kind vermoorden om te voorkomen dat deze over tientallen jaren duizenden slachtoffers maakt of laat hij het gaan? Misschien klopt het visioen dit keer niet. Wat zou jij doen?” (daarmee lijkt het verhaal in de verte op het boek The Boys from Brazil van Ira Levin, waarin de hoofdpersoon een keuze moet maken: moet ik de jonge Hitler-kloon vermoorden, of geef ik hem toch een kans? red.)

Niet veroordelend
Naast het voorschotelen van een goed leesbare thriller wil Kremers zijn lezers ook aan het denken zetten. “Mijn taak als schrijver is om een niet-veroordelende rol in te nemen en de lezer aan het denken te zetten. Als je zo’n vraagstuk neerzet, moeten mensen wel wat stof tot nadenken krijgen. Als je een schurk zwartwit neerzet en zelf al veroordeelt, haal je de spanning weg”, legt hij uit.

Het is volgens Kremers niet zo moeilijk om een inleefbare schurk neer te zetten: “Als schrijver groei ik met mijn personages mee. Ik weet zelf ook niet precies waar een verhaal heengaat. Ik laat me leiden door de woorden die uit mijn pen komen. Dat maakt schrijven ook zo’n spannend precies. Pas tegen het einde van het boek weet ik waar het stopt en hoe de finale eruitziet.”

Heftige periode
Schrijven is altijd een hobby van de Helmonder geweest. “Ik heb er pas wat mee gedaan toen ik niet meer als bouwkostendeskundige werkzaam was”, legt hij uit. “Ik had er geen tijd voor. Na mijn werkzame leven ben ik mij op het schrijven gaan storten. Mijn eerste boek was een autobiografische roman. Mijn vrouw had alvleesklierkanker en het effect en gevolgen daarvan op ons leven heb ik na haar overlijden in een boek verwerkt. Het was een ontzettend heftige periode.”

De dood van zijn vrouw gaf geboorte aan een carrière als schrijver. “Het schrijven hielp mij om het verdriet te verwerken en mijn creativiteit te uiten. Als het schrijfvirus je eenmaal te pakken heeft, laat het je niet meer los”.

Verrassing
De grijze massa van de auteur is weer volop aan het werk. “Ik heb een eerste hoofdstuk af van een nieuw verhaal. Heel anders wat ik eerder schreef. Mijn verwachting is dat dit wel eens iets heel moois kan worden. Welke kant het opgaat, is voor mij ook deze keer nog een verrassing.”