Polaris speelt met vuur door onnodige nederlaag

Polaris kan het kampioenschap vergeten. Dat is de voorlopige conclusie na de met 3-2 verloren wedstrijd tegen laagvlier Tupos in Baarlo. Polaris reisde weliswaar met een gehavende ploeg af naar Baarlo, Steff de Vries was ziek en Tristen Koenen herstellende van een blessure, maar dat was geen excuus voor dit onnodige verlies.

Polaris startte de eerste set prima. Sterk serverend kwam Tupos zodanig onder druk dat Polaris de set eenvoudig won: 21-25.

In de 2^e set nam de druk van Tupos toe, en het spel van Polaris werd slechter. Toch leek setwinst nog mogelijk, nadat Polaris nog met 15-17 voor kwam, maar met name door eigen fouten werd het 18-18. Polaris herstelde zich enigszins en had op 21-23 voorsprong de setwinst binnen handbereik. Daarna volgden vier directe eigen fouten en de set ging met 25-23 verloren.

Wie dacht dat dat een wake up call zou zijn kwam bedrogen uit. Het begin van de set was nog voor Polaris en de Helmonders gingen dan halverwege de set ook ruim aan de leiding: het werd zelfs 13-20. Tupos wist met een sprongservice Polaris in de problemen te brengen. De passers kregen de bal niet onder controle, en de sporadische kansjes werd door de Polaris aanvallers jammerlijk om zeep geholpen. Toch werd de tussenstand weer 21-23, net als in set twee, maar weer faalde Polaris in de slotfase: 26-24.

In set vier was er weer niks aan de hand, en speelde Polaris de set eenvoudig uit: 17-25.
Set 5 moest de beslissing brengen. Dat leek goed te gaan voor de Helmonders. Ze leidden met 4-7 en 7-9 en zelfs met 11-13. De 2 laatste punten waren net als in eerdere sets een brug te ver. Polaris faalde wederom in de slotfase. Aanvallend en passend viel het team compleet door de mand en verloor de set en de wedstrijd: 16-14 en 3-2. Dat verlies kwam hard aan.

Trainer coach Hans van Steenis had zijn conclusie snel getrokken. ‘In trainingssituaties kunnen we opdrachten prima uitvoeren. Maar het lezen van de wedstrijd en de gemaakte afspraken nakomen is teveel van het goede. Dat geldt voor iedere speler in het team, zonder uitzondering. En dat is ons zwakke punt. We maken veel te veel eigen fouten. Dat doen de spelers niet expres, maar ze hebben het vermogen nog niet om te spelen met de stand. Boven de 20 komen de big points aan de orde. Dan moet je er staan maar wij falen dan collectief. Wij maken op die momenten vooral passend, maar ook aanvallend, verdedigend en in de spelverdeling veel te veel fouten. In thuiswedstrijden kunnen we dat nog camoufleren met extra inzet. In uitwedstrijden lukt dat niet meer. We moeten het kampioenschap dan ook laten gaan. Het is hard maar het is niet anders.’

Volgende week speelt Polaris voorlopig de laatste wedstrijd tegen Hands Up in de eigen sporthal. Daarna is er een rustperiode van 4 weken, waarna de finale ronde gespeeld gaat worden met alle topwedstrijden. Slechts een wonder kan Polaris nog in de 1^e Divisie helpen.