Politieke column: ‘Een fijne stad kun je niet ontwerpen’

Maandelijks geeft Dit is Helmond een platform aan verschillende politieke partijen van Helmond. Deze keer een column van de politieke partij VVD Helmond, geschreven door raadslid Perry Vermeulen. Vermeulen schrijft over overlast, veiligheid en de vraag wat Helmonders zelf kunnen doen om hun stad leefbaar te houden.

Afgelopen week hield ik mijn debuutrede in de Helmondse gemeenteraad. Daarin vertelde ik waarom ik me wil inzetten voor de lokale politiek.  Ik vertelde over vrijwilligers. Over mensen die kleur geven aan onze stad, hun handen uit de mouwen steken en ervoor zorgen dat een straat, wijk, vereniging of soms een hele stad nét een beetje leuker wordt. Dat vind ik niet vanzelfsprekend. Hulde.

Maar ik vertelde ook over de andere kant. Want waar ik veel waardering heb voor mensen die iets bijdragen aan hun omgeving, heb ik een hartgrondige hekel aan gedrag dat diezelfde omgeving verpest. Als jouw plezier voortdurend ten koste gaat van het woongenot, veiligheidsgevoel of simpelweg het geluk van een ander, houdt je vrijheid ergens op. Asociaal gedrag, zeg ik maar gewoon. Ik houd van duidelijke taal.

Gedraag je
Onlangs was ik ’s avonds op Campus De Braak met mijn collega van de Helmondse VVD. Dat was op dat moment geen fijne plek. Ik gun jongeren plekken om samen te komen en te chillen. Maar op een fatbike kinderen of volwassenen bijna van hun sokken rijden: niet nodig. Luid schelden met ziektes terwijl kinderen na hun training naar huis fietsen: ook niet nodig. Ruzie zoeken, rommel achterlaten en dingen kapotmaken? Ik heb er een hekel aan.

En het is niet alleen iets wat mij tijdens één avond opviel. Ik heb de afgelopen tijd verschillende mensen gesproken die werken bij de scholen en sportverenigingen op De Braak. Zij ervaren overlast.

‘Maar jij bent toch ook jong geweest?’ Die vraag is me inmiddels een paar keer gesteld. Ja, natuurlijk. En ik was heus niet altijd een engeltje. Maar er zit nogal wat ruimte tussen kattenkwaad en gedrag waardoor andere mensen zich structureel niet prettig of veilig voelen. Dat laatste moeten we niet normaal gaan vinden.

Prachtige plaatjes
Afgelopen donderdag liep ik met mijn kinderen naar de herdenking van de bevrijding van Brouwhuis. Onderweg zag ik veel zwerfafval. Fastfoodverpakkingen, zakken en bekers in de struiken en op straat, terwijl er genoeg prullenbakken staan. Dan vraag ik me echt af: hoe haal je het in je hoofd om jouw zooi op straat te gooien en iemand anders die te laten opruimen?

Een paar uur later kregen we op het gemeentehuis een presentatie over de nieuwe evenementenlocatie bij Berkendonk. Daar word je enthousiast van. Het kan een prachtige plek worden waar heel veel Helmonders plezier aan kunnen beleven.

De beelden van de ontwerpers zagen er fantastisch uit. Maar terwijl ik ernaar keek, moest ik denken aan 2017. Ik was toen als communicatieadviseur betrokken bij de eerste fase van Campus De Braak. Ook daarvan waren prachtige computerbeelden gemaakt. Je zag mensen flaneren langs de multifunctionele sportaccommodatie. Gezinnen met kinderen. Sporters. Een stelletje. Iedereen gelukkig in een bruisende, sportieve omgeving. Wat je op die computerbeelden niet zag: overlastgevende fatbikers. Dat kun je een ontwerper moeilijk verwijten.

We kunnen prachtige plekken bouwen. We kunnen bomen planten, verlichting aanleggen, bankjes neerzetten en mooie gebouwen maken. Alleen kun je niet ontwerpen dat mensen zich fatsoenlijk gedragen.

Samen maken we de stad
Daarvoor zijn goed beheer, duidelijke regels en soms gewoon handhaving nodig. In Helmond gaan we daar meer werk van maken. In de nieuwe begroting ligt extra nadruk op veiligheid en leefbaarheid, met gerichter toezicht en handhaving en een extra aanpak van fietsoverlast en afvaldumpingen. Op 3 november bespreken we de plannen in de gemeenteraad.

Inwoners mogen ons als lokale politiek daarop aanspreken. Maar daarmee zijn we er niet. Een stad wordt uiteindelijk ook gemaakt door de mensen die er wonen. Door wat we doen als er even geen handhaver, politieagent, docent, trainer of raadslid naast ons staat.

Kijk voorbij je eigen voordeur. Houd rekening met elkaar en steek je handen uit de mouwen als je iets mooier kunt maken. Voor je straat, je wijk, je vereniging of je stad. Een beetje rekening houden met elkaar hoeft eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld te zijn.

Ik eindigde mijn debuutrede met Kennedy. Wie mij een beetje kent, zal daar niet heel verbaasd over zijn. Zijn beroemde woorden heb ik voor de gelegenheid verhelmondst:

Vraag niet wat Helmond voor jou kan doen, maar kijk iedere dag opnieuw wat wij samen voor Helmond kunnen betekenen. Op die computerbeelden ziet onze stad er altijd prachtig uit. Wat we er in het echt van maken, hebben we voor een behoorlijk deel zelf in de hand.

Perry Vermeulen
Raadslid Helmondse VVD

Foto: Dave van Hout