Sjef Remmen; ‘Helmonder door roeping’

Een drukke ochtend was het vorige week zondag voor Wim Raaijmakers, voorzitter van Openlucht Galeries Helmond. De stichting opende maar liefst twee nieuwe openlucht exposities en daarnaast kreeg de bekende oud-wethouder Sjef Remmen ook een plek in de galerie van Markante Helmonders onder het viaduct van de Kasteel Traverse aan de Kasteellaan.

“Hoe is het mogelijk dat we hem niet eerder hebben opgehangen”, lacht Wim Raaijmakers bij de onthulling van de foto van de nieuwe Markante Helmonder Sjef Remmen. “In zijn functie als wethouder heeft Sjef aan de wieg gestaan van de wederopstanding van Helmond. Door zijn gedrevenheid en vele acties kwam er een ommekeer in de kijk van buitenaf op Helmond. Je zou kunnen zeggen dat we Helmond Groeistad aan hem te danken hebben.”

“Hij stond bekend om zijn pragmatische aanpak. Alles wat hij deed, stond in het teken van bereiken van concrete doelen. Ik heb het verhaal onder zijn foto’s wel vijf keer aangepast, geprobeerd om alles waar hij voor stond in een kort verhaal weer te geven. Dat is me helaas niet gelukt. Dus werd het een verhaal met een kleiner lettertype.” En inderdaad, onder de foto van Remmen staat bijna een heel boekwerk.”

Zelfvertrouwen
Oud-gemeentesecretaris en politicus Pieter van Geel heeft nog vele herinneringen aan Sjef Remmen. “Er zijn generaties die Sjef nog bestuurlijk meegemaakt hebben. Hij gaf Helmonders weer zelfvertrouwen. Hij kwam op 1 augustus 1986 bij mij thuis en vroeg me; ‘Heb jij ooit gedacht om de politiek in te gaan?’ Zo heeft hij me toentertijd op het politieke spoor gezet.”

“Sjef werd Helmonder door roeping. Toen hij ereburger werd, reageerde ie heel nuchter op de vraag waarom hij zich zo had opgeworpen voor Helmond. Zijn antwoord was; ‘Ik wilde iets betekenen wat ook nog van maatschappelijk belang is. Ik wil dat iedereen op het einde zal zeggen: Hij was iemand!’. Zelfs op zijn sterfbed sprak hij nog de woorden ‘Hoor ik de groeistadtrein nog wel?’ Nu hangt hij hier en weet iedereen wie hij was. Dat is mooi, want je bent pas echt dood als je vergeten bent.”

Erkenning
Zoon Peter bedankt Openlucht Galeries voor de erkenning. “Een mooi gebaar dat hij uiteindelijk een markante Hélmonder is geworden. Geboren in Limburg en opgegroeid in Mierlo was hij faliekant tegen de annexatie van Mierlo door Helmond. Hij vocht met hart en ziel tegen de inlijving. Maar uiteindelijk, toen het toch gebeurde, heeft hij zich zijn leven lang weer met hart en ziel ingezet om de naam van Helmond positief de wereld in te krijgen. En ervoor te zorgen dat Helmond die groeistad werd die hij voor ogen had.”

Pragmatisch
Zijn dochters en zoons bevestigen dat vader absoluut een pragmatische aanpak had. “Hij wilde graag de touwtjes in handen hebben, op alle gebied. Ook was hij een echte ritselaar. Dat kon toen nog. Hoeveel mensen wel niet bij ons aan de deur stonden, smekend om een woning. Dan zorgde hij op een slimme manier voor die mogelijkheid. Zaken moesten opgelost worden, en wel zo snel mogelijk. Er werd veel geregeld tussen de regels door. Hij had ook heel veel petten. Maar voor ons gevoel heeft ie wel alles op een nètte manier gedaan. Hij vocht ervoor om zaken voor elkaar te krijgen, maar maakte daarbij nooit ruzie.”

“Hij had heel graag doorgestudeerd na de HBS. Maar hij moest van zijn vader uiteindelijk gewoon gaan werken. Nadat vader het diploma voor de HBS had gehaald, zei opa dat het nu wel goed genoeg was geweest. Hij moest geld binnenbrengen. Daarom moesten wij, zijn kinderen, ook zeer zeker studeren. ‘Gebruik het verstand wat je hebt en studeer wat je kunt’, waren altijd zijn woorden.”

Openlucht Galeries
Stichting ‘Openlucht Galeries Helmond’ heeft als doel om de stad Helmond en met name Helmond Centrum aantrekkelijker en levendiger te maken. Hiervoor hangen galerieën, met daarin vaste foto-exposities en wisselexposities in de Kamstraat, onder het viaduct bij het kanaal aan de Kasteellaan én onder het viaduct aan de Smalle Haven, ’t Hool, Speelhuisplein en Watermolenwal. De onderwerpen gaan van Helmondse sporthelden tot educatieve tentoonstellingen.

Foto’s: Hans Choufoer