Tien jaar na hersenbloeding viert Helmonder Willem zijn ‘tweede leven’

De Helmondse Willem Beckers viert 29 augustus in Lunchroom de Keyser zijn 10e verjaardag – tien jaar nadat hij op 37-jarige leeftijd werd getroffen door een zware hersenbloeding. Na een lange revalidatie heeft hij zijn zogenoemde ‘tweede leven’ kleur gegeven: “Mijn hoofd is kapot, maar mijn hart houdt me in leven.”

Willem Beckers weet het nog als de dag van gisteren toen zijn leven tien jaar geleden plots veranderde. “Ik ging met een vriend en een vriendin naar een festival in Lisse”, begint Beckers. In die periode ervaarde hij veel stress rondom zijn carrière en een scheiding. “Ik stapte die dag al uit bed met barstende hoofdpijn. Maar ik moést gaan want ik was nog nooit naar een festival geweest. Het was een gevalletje Fear Of Missing Out.”

Op de parkeerplaats voelde Beckers zich nog steeds niet goed en bleef achter in de auto. “Daar heb ik een hersenbloeding gekregen. Mijn vrienden vonden mij een paar uur later verlamd in de auto. Vervolgens ben ik met de ambulance naar Leiden gebracht.”

Ik ben ver boven verwachting hersteld. Dat was niet gelukt als ik niet een rasoptimist was geweest.

Optimisme
Beckers lag zeventien dagen in coma. “Bij het ontwaken was ik links verlamd, niet meer zindelijk en ik kende zelfs het alfabet of mijn ouders niet meer.” Artsen dachten dat hij nooit meer zelfstandig zou kunnen wonen of werken. Beckers heeft dertien maanden in de Sint Maartenskliniek in Nijmegen moeten revalideren. “Ik ben ver boven verwachting hersteld. Dat was niet gelukt als ik niet een rasoptimist was geweest.”

Leven met hersenletsel
De hersenbloeding heeft het dagelijks leven van Beckers ingrijpend veranderd. “De grootste pijn is dat ik niet meer regulier kan werken”, vertelt Beckers. Vóór zijn hersenbloeding was hij planoloog en werkte hij als leidinggevende bij de gemeente Deurne. “In 2023 heb ik een jaar bij de Zorgboog gewerkt voor een vaste paar uur. Maar uiteindelijk lukte dat niet toch qua energie en ben ik doorgegaan als vrijwilliger. Een normaal persoon heeft 24 lepels energie per dag, ik heb  er ongeveer 6.” Beckers moet iedere dag zorgvuldig omgaan met zijn energie. “Als ik naar de supermarkt ben geweest, moet ik daarna even slapen door alle prikkels. Per dag neem ik drie à vier keer een pauze van drie kwartier.” Ondanks de beperkingen die hij heeft, blijft Beckers niet stil zitten. “In 2021 ben ik ambassadeur geworden van steunpunt Niet Aangeboren Hersenletsel. Daarnaast doe ik veel verschillend vrijwilligerswerk in Helmond.”

Feest ‘t Hart
Met zijn feest ‘’t Hart’ wil Beckers vooral iedereen bedanken die hem de afgelopen tien jaar heeft bijgestaan, inclusief de specialisten van de kliniek waar hij destijds verbleef. “Ik ben vrijwilliger bij Café Brein in deze lunchroom – trefpunt voor mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel – dus voor mij was het meteen duidelijk: hier wil ik het vieren.” Tijdens de avond richt hij zich tot zijn gasten en spreekt zijn dank uit aan de zorg. “Ik voel me een winnaar. Ik heb dit zelf geregeld en ik kan het zelfstandig.” Lachend voegt hij toe dat hij na afloop misschien nog genoeg energie heeft voor de Kasteeltuinfeesten. “Mijn verloofde zegt dan wel: ‘Let je op?’”

Beeld: Willem Beckers