Wim Strijbosch verlaat Cacaofabriek: ‘Nieuwe koers niet realistisch’

De Cacaofabriek blaast dit jaar tien kaarsjes uit, maar Hoofd Muziek en Film Wim Strijbosch is niet aanwezig bij het elfjarig bestaan van Helmonds culturele hotspot. De medewerker van het eerste uur kiest namelijk voor een nieuwe uitdaging, zoals Dit is Helmond eerder al berichtte. Hij gaat begin februari 2025 aan de slag bij Cultuurcentrum Deurne als algemeen manager. Samen met Strijbosch blikken we nog even terug op tien jaar Cacaofabriek.

Een decennium is een hele tijd. “Als ik terugkijk op tien jaar Cacaofabriek krijg ik een grote glimlach op mijn gezicht, want ik ging hier bijna altijd met plezier naar toe”, vertelt Strijbosch. “Naast veel mooie jaren en momenten waren er ook mindere tijden. Ik denk dat iedereen zich daar wel in zal herkennen. Het is mooi geweest. Mijn tijd zit erop.”

De programmeur geeft aan erg trots te zijn op de positie van de culturele hotspot binnen Helmond: “In 2014 werd sceptisch gereageerd op de komst van de Cacaofabriek omdat het een té ambitieus idee zou zijn. Misschien waren die reacties op dat moment terecht, maar gaandeweg de rit hebben we de vooroordelen weggenomen. Het was een gewaagd plan, maar mede dankzij de gemeente die zijn nek heeft uitgestoken is deze culturele hotspot er tóch gekomen.”

Fucking Helmond
Het eerste halfjaar was zwaar, geeft Strijbosch aan: “Er was namelijk te weinig geld beschikbaar om een goede start te maken. We lagen vanaf het begin onder een vergrootglas en konden de ambities niet direct waarmaken. Toen later bleek dat we wel degelijk onze zaakjes goed op orde hadden én meer financiële middelen beschikbaar kwamen, ging alles lopen. ”

Het afgelopen jaar ontving de Cacaofabriek een recordaantal filmkijkers. “Die explosieve groei had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Dat geldt ook voor de concerten die er in de Cacaofabriek plaatsvinden. Ik had nooit durven dromen dat er zoveel bands bij ons wilden spelen. Als je een beetje bekend bent met de genres die we hier geprogrammeerd hebben, zul je een aantal grote namen zien. Ik vind het echt te gek dat die bands gewoon hier in fucking Helmond komen spelen”, zegt Strijbosch trots.

Plafond bereikt
Het gaat goed. Toch besloot Strijbosch om zijn heil elders te zoeken:  “Mijn inspiratie was op aan het raken en ik haal te weinig voldoening uit mijn werk. Het afgelopen jaar kreeg ik een opleving, omdat het opzetten van Hellmond Open Air echt een droom was die uitkwam. Ik ben ontzettend trots op dit evenement, maar in de maanden daarna werd duidelijk dat het hier eindigt voor mij: het is mooi geweest. Als ik merk dat ik op de automatische piloot werk, betekent dit voor mij dat ik wat nieuws moet zoeken.”

Had Strijbosch in zijn rol als programmeur het plafond bereikt? “Misschien is het inderdaad zo dat ik al mijn doelen heb bereikt. Dat alle hokjes zijn afgevinkt. Ik denk wel dat ik alles uit mijn baan bij de Cacaofabriek heb gehaald. Veel rek zit er denk ik niet meer in”, zegt hij.

Filmaanbod verbreden
“Wat mijn opvolger moet kunnen? Die vind je niet”, vertelt hij met een lach. “Ik heb twee functies gecombineerd en me over zowel de film- als muziekprogrammering gebogen. Ik denk dat het verstandig is om twee mensen te zoeken: één voor de filmprogrammering en één voor de muziek. Op het gebied van film valt er misschien meer te winnen. Naar netwerkbijeenkomsten en filmfestivals gaan zat er voor mij niet in wegens tijdgebrek. Misschien kan mijn opvolger wel meer netwerken en het filmaanbod verbreden.”

Het is volgens Strijbosch belangrijk om je te onderscheiden: “Ik denk dat de Cacaofabriek erin geslaagd is om een gevarieerd filmaanbod met een eigen smoel te presenteren. Je moet niks kopiëren, want wie zit er in Helmond nu op een tweede versie van het Eindhovense Natlab te wachten?”

Niet realistisch
De opvolger – of opvolgers – van Strijbosch krijgt/krijgen het druk. Recent gaf de nieuwe directeur Xander Dohmen in het Eindhovens Dagblad aan het aantal concerten te willen verhogen. Ook nieuwe doelgroepen aanboren en minder nadruk leggen op de huidige concertgangers behoort tot de nieuwe visie van de Cacaofabriek. “Als je het mij vraagt, is de nieuwe koers niet realistisch”, geeft de programmeur aan. “Van 70 naar 130 concerten per jaar gaan, is nogal een forse stap. Je spreekt dan bijna over een verdubbeling.”

Strijbosch begrijpt het plan om nieuwe doelgroepen aan te spreken, maar vindt dat je de trouwe bezoeker in die zoektocht niet uit het oog moet verliezen: “Die mensen zijn jouw ambassadeurs. In ons geval zijn dat meestal witte mensen van middelbare leeftijd. Een doelgroep die je trouwens bij vrijwel elk concert of in elke filmzaal in het hele land aantreft, dat is echt niet iets unieks voor de Cacaofabriek. Natuurlijk moet je kijken of je nieuwe mensen aan je organisatie kunt binden, maar dat moet niet ten koste van je trouwe klanten gaan.”

Spagaat
De spagaat waarin de culturele hotspot zich bevindt, is lastig. Er moet een balans tussen commercialiteit en cultuur gevonden worden. “Je moet je programma op je bezoekers aanpassen als je rendabel wilt blijven. Om je broek op te kunnen houden, betekent dit dat je wellicht bands en films moet programmeren waar mensen op afkomen die bij jou een biertje willen drinken en wat willen eten. Tegelijkertijd moet je ervoor waken dat je niet te commercieel wordt, omdat je vooral een rol hebt als cultuuraanbieder. De gemeente subsidieert ons namelijk om dát aanbod te realiseren, niet om eten en drinken te verkopen”, verduidelijkt Strijbosch.

De crux is volgens de programmeur om jezelf te onderscheiden en tegelijkertijd veel mensen te trekken: “Dat doe je mijns inziens door kwaliteit te bieden en niet door in te zetten op kwantiteit.”

Cacaofabriek light
Volgend jaar februari gaat de Helmonder in Deurne aan de slag. “In Cultuurcentrum Deurne kan ik gaan doen waar mijn hart ligt. Ik zie het als een soort Cacaofabriek light. Het grootste verschil is ik algemeen manager word, waardoor ik zelf verantwoordelijk word voor wat er gebeurt in het Centrum. Ik mag me dus met alle aspecten bezighouden, oftewel bemoeien”, vertelt hij met een lach.

Strijbosch gaat zich in Deurne dus bezighouden met het hele pallet: toneel, muziek, film en de horeca. “Ik heb ervaring met al die onderdelen en ga bijvoorbeeld ook kijken hoe we met gerichte publiciteit het Centrum nog verder kunnen laten groeien. Mijn doel is om het Cultuurcentrum zo goed mogelijk op de kaart te zetten, voor zover dat nog niet is gebeurd. Het is een ontzettend mooi gebouw waar nog meer uitgehaald kan worden. Ik heb al de nodige ideeën. Of er ooit een Deurne Open Air komt? Daar wil ik nu nog geen uitspraken over doen”, besluit de Helmonder met een lach.

Foto: Dave van Hout

Lees ook: ‘Wim Strijbosch verlaat Cacaofabriek voor nieuw avontuur in Deurne‘