Bluesroute: Erik komt er speciaal voor uit Zweden

De Bluesroute Helmond is zo langzamerhand uitgegroeid tot een van dé evenementen in Helmond. Dit jaar kun je als blues- en livemuziekliefhebber in het weekend van 27, 28 en 29 oktober genieten van liefst 54 (inter)nationale top-bluesbands, verspreid over zo’n vijftien binnen- én buitenlocaties in Helmond-centrum. Voor Erik van Tilburg is het festival niet meer weg te denken uit Helmond: “Wie had dat in 1996 durven dromen?”

Bluesroute Helmond is een van Nederlands grootste gratis bluesfestivals en kent in onze stad en ver daarbuiten inmiddels een ongekende populariteit. Mensen komen van heinde en ver naar onze stad. Mensen als Erik van Tilburg. Hij komt er speciaal voor over vanuit zijn huidige woonplaats, het Zweedse  Ockelbo. Als bezoeker, én als optredende artiest. “Mijn bezoek aan Nederland combineer ik meteen met mijn passie voor de blues. Met mijn bandje de Chicago Capitols hebben we daar inmiddels een vorm voor gevonden. Voor de krenten in de pap kom ik terug als frontman. Om lekker live te spelen, zoals afgelopen mei op het Moulin Blues festival in Ospel. En nu dus tijdens de Bluesroute Helmond.”

Optreden en ontladen

Inmiddels zit Helmonder Erik van Tilburg dertig jaar in het muziekcircuit. “Gelukkig word ik nog steeds benaderd voor de optredens. De band vindt het goed als ik de programmeur van ons eigen feestje speel. Ik ben per slot van rekening degene die de agenda paraat heeft. Heel fijn en heel dankbaar dus. Niks mooier dan optreden en ontladen. De blues als ultieme expressievorm.”

Een eer

Voor Erik is het elke keer weer een eer om te spelen in zijn stad. “Heel bijzonder. Het is een cirkel die rond is of zo. Op mijn ‘eigen’ Muziekcafé-podium, haha! Hoe gaaf is het dat er drie dagen lang zoveel goeie acts naar Helmond komen. Wie had dat in 1996 durven dromen, toen ik was verbonden aan het Helmondse Muziekcafé. De term Muziekcafé was er feitelijk toen nog niet eens echt. In die tijd speelden er bands in alle genres. Maar iedereen wist het: de blues staat op nummer één. Hier, zo’n 1900 kilometer verderop in Zweden, kan ik hardop zeggen dat ik trots ben op de organisatie. En trots om er op vrijdagavond 27 oktober weer eens flink tegenaan te knallen.”

Kees Lammers Muziekcafé 

Mensen in en rond Helmond kennen Erik van Tilburg wellicht, als het gaat om muziek. “Zo waren we in 1994 al actief in het allereerste Kees Lammers Muziekcafé aan de Hortsedijk, met ons bluesbandje dat ook naar Kees was vernoemd. We repeteerden er regelmatig live en traden er later ook op. Ik was toen op een soort ‘blues-queeste’ geweest in Amerika. En na veel livebands en bars te hebben gezien in Chicago, Memphis, Austin Texas, New Mexico, San Diego, California en zelfs New York begon ik samen met Luc de Graaf bandjes uit te nodigen. Toen Kees ineens zijn café verkocht en de nieuwe eigenaar er een eetgelegenheid van maakte, lagen we twee jaar stil. Daarna begonnen we met het Muziekcafé aan de Zuid-Koninginnewal.”

Het Muziekcafé: een goed concept

Dat Muziekcafé bleek een goed concept te zijn. “Het is nog steeds een gave plek voor bandjes en muziekliefhebbers”, aldus Erik. “Gedurende die periode speelde ik ook drums bij de Vibrotones en was ik zelf steeds minder te vinden achter de bar. Van Luc leerde ik het dj-vak. Wat hij draaide aan old-school funk was een waar feest voor mijn oren. Door hem maakte ik kennis met een genre dat ik gezien mijn leeftijd wat gemist had. Het was een leerschool en kennismaking, zeg maar een soort initiatie. En ja, prachtig! Ik stond steeds vaker op de dansvloer dan achter de toog. Daar was ik eerlijk gezegd ook niet zo goed in. Wel voelde ik aan wat dansbaar was en zo ging ik ook avondjes ‘draaien’.”

Havana Soul Club

Toen een Belgische organisatie startte met de Kasteeltuinconcerten, speelde het Muziekcafé daarop in. “Ik kwam toen net terug uit Cuba en ik stelde voor om aansluitend aan de Kasteeltuinconcerten lekkere salsa, funk, r&b en soul door elkaar te gooien. Zo ontstond de Havana Soul Club, en dat was een succes. Na een paar vrijdagen ging ik bij cd-winkel van Van Leest wat inspiratie opdoen, zodat er binnen de kortste keren geen goeie salsa-, latin- of groove-verzamelaar meer te krijgen was, haha!  Na een succesvol seizoen zagen de andere horecagelegenheden in de stad wel dat die Kasteeltuinconcerten een forse aanwinst waren voor Helmond. Uiteindelijk ging ik zelfs de boekingen voor de concerten doen namens Helmond Promotie. En gingen we met de geweldige reggae-feel van BEEF! voor het eerst over de zesduizend bezoekers heen.”

Reizen

In 2008 liet Erik het Muziekcafé los en reisde hij vijf jaar lang op en neer tussen Nederland en Uganda. “In die periode ontdekte ik dat reizen me goed deed en me een vrij gevoel gaf. Ik bewoog tussen Uganda, Tanzania en Kenia en kreeg ondertussen een relatie met Anne-Marie uit Beek en Donk. Samen gingen we een hotelletje runnen op Zanzibar, en daar is in 2011 onze eerste zoon Jua (Swahili voor ‘zon’: red.) geboren. Na terugkomst uit Afrika belandden we in het prachtige dorpse Aarle-Rixtel, waar we in 2014 onze tweede zoon Jep kregen. Ons huisje werd te klein en we lieten Aarle-Rixtel los om te verhuizen. Toen we na zeven jaar Eindhoven tijdens de coronaperiode onze draai in de woongemeenschap niet meer konden vinden, merkte ik dat ik meer in het groen wilde zijn. Weg uit de stenen stad.”

Ademwerk

Intussen had Erik naast zijn muziek en het reisleiderschap een nieuwe passie gevonden in het ademwerk. “Na mijn eerste ademsessie werd ik steeds bewuster van wat goed voor me was. Prioriteiten en keuzes veranderden. Mijn nieuwe werk, – ik was al vijftien jaar maatschappelijk werker geweest -, als ademcoach kon ik toch overal mee naartoe nemen, dus de vraag was: wat nu? Tijdens het schrijven van mijn boek Hoe adem Ik? werd het steeds duidelijker voor mij. Er kwam steeds meer interesse voor mijn individuele- en groepsademsessies in het groen. Een mooi voorteken, of bewijs zeg maar. Tussen de lockdowns door reisden we met onze kids vijf weken door Zweden. De ruimte die we daar voelden wilden we onze jongens vaker geven. En na een oproep op Facebook over het uitbaten van een koffiehuis in Ockelbo zijn we ernaartoe gereden en ben ik op het aanbod ingegaan.”

Niet gemakkelijk

“Het loopt zoals het loopt”, zegt Erik. In Zweden verhuisde het gezin twee keer. “We hebben nu een heerlijke plek gevonden aan de voet van een berg. Het klinkt misschien allemaal cool en romantisch, maar vergis je niet: emigreren is echt niet gemakkelijk. Je neemt jezelf mee. Vooral sociaal gezien missen we wel een hele grote club lieve vrienden.”

Leven in het groen

Leven in het groen was het idee. “En dat doen we”, beaamt Erik. “Ockelbo is omringd door 31 natuurreservaten. Ik ben hier rustig opgestart met mijn Breathpower-activiteiten binnen Studio Purana. Ik kom voor het ademwerk nog naar Nederland, maar mensen kunnen ook naar Zweden komen voor sessiewerk en bijvoorbeeld ‘koud dippen’ in combinatie met een vakantie. De Dip and Breathe Zweden-edities zijn werkelijk prachtig. En voor de komende zomer staan er ook al twee ouder-kind outdoor nature camps op het programma. In het kersverse Ockelbo Breathwork Institute kunnen ambitieuze ademers in twee weekenden een opleiding tot Breathpower ademcoach volgen.”