Frontman Dada’s Troost over de toekomst van de band, soloplannen en optreden in het theater

Dada’s Troost koos er vorig jaar voor om in het Engels te zingen en dat heeft voor een hoop veranderingen gezorgd bij de Helmondse rockband. Zo wordt hun muziek vaker beluisterd en ook vanuit verschillende plekken op deze aardbol. Na de verschijning van hun eerste Engelstalige plaat ‘Becky Stage Ladder’ heeft de band niet stilgezeten. Vooral frontman Pieter van den Berkmortel is druk in de weer met nieuwe muziek: “Het mooie van Dada’s Troost is dat we een open band zijn en altijd op de pauzeknop kunnen drukken.”

In mei 2024 verscheen het eerste Engelstalige wapenfeit van Dada’s Troost. De groep die voorheen in het Hellemonds zong koos voor een andere koers. “Sinds we in het Engels zijn gaan zingen, merk ik dat we meer luisteraars hebben gekregen”, zegt Van den Berkmortel. “Onze muziek wordt beluisterd in de Verenigde Staten, Mexico, Argentinië, Polen en Duitsland. Wat me verder opviel, is dat ons meer poppy werk in de smaak valt. Een liedje als ‘Clear Sky’ is behoorlijk catchy en dat resulteert in meer streams.”

De stijlkeuze van de band viel op: “Mensen waren verbaasd dat wij de band achter het album ‘Becky Stage Ladder’ waren. De meeste mensen kenden ons van onze Nederlandstalige nummers. We hoorden regelmatig terug dat ons Engelstalige werk professioneler klonk. Waarom dat is weet ik niet precies. Misschien omdat ons nieuwe materiaal wat pakkender is.”

Geen gas terugnemen
De nieuw ingeslagen weg bevalt goed. “Een volgend album wordt ook Engelstalig. Op het moment van schrijven zijn er vier nummers klaar. Het doel is om er in totaal acht te maken en die als album uit te brengen. Die liedjes willen we zo snel mogelijk live spelen. Onder andere op zaterdag 28 juni tijdens muziekfestival Musique en Plein Public dat door Stichting Lambertushof Helmond is georganiseerd.”

Van den Berkmortel geeft aan veel geleerd te hebben van ‘Becky Stage Ladder’: “Een les die me bijbleef, is dat we geen band zijn die ballads moeten spelen of gas terug moeten nemen. Dat merkten we tijdens onze cd-presentatie in het Muziekcafé en tijdens onze show op Mistyfields. Ik ben trots op elke track die op dat album staat, maar niet elke song leent zich voor het podium. We hebben er dus voor gekozen om alleen snellere punkachtige muziek te spelen. Dat is onze stijl.”

Maatschappijkritiek
Ook kun je minder autobiografische teksten verwachten. Van den Berkmortel liet zich van zijn gevoelige kant zien op zijn laatste plaat. Nieuw materiaal is minder persoonlijk: “Onze luisteraars houden juist van onze maatschappijkritische tracks. Als ik na afloop van een optreden mijn apparatuur in de wagen stopte, kreeg ik vaak allerlei teksten naar mijn hoofd geslingerd. Mijn eigen teksten. Daaruit blijkt dat ons publiek vooral onze maatschappijkritiek waardeert.”

Het nieuwe materiaal is op de geleerde lessen aangepast: “Onze vier nieuwe tracks zijn energiek en snel. Ook hoor je geen synths meer. Wat ook nieuw is dat we voortaan twee achtergrondzangeressen hebben ingelijfd. Je hoort ze alvast op ons nieuwe werk en zijn ook begonnen om onze oude liedjes aan te passen, zodat ze daarin ook een rol kunnen spelen. Je ziet ze voor het eerst in actie tijdens ons optreden op het Eurosjopper festival in Lierop en uiteraard bij Musique en Plein Public.”

Ambitieus project
Naast Dada’s Troost is Van den Berkmortel ook druk in de weer met een ander project: “Ik ben bezig met solowerk. Het project dat in mijn hoofd zit, is op zijn zachtst gezegd ambitieus te noemen. Ik wil een album opnemen met een orkest. Wat vaststaat is dat die plaat niet meer dan acht nummers gaat tellen. Mensen luisteren geen complete albums meer, dus als boven dat aantal gaat, is dat in mijn ogen verspilde energie. Daarom telt een plaat van Dada’s Troost ook niet meer dan acht liedjes.”

Terwijl Dada’s Troost kiest voor een meer maatschappijkritische insteek, gaat Van den Berkmortels soloproject voor een meer persoonlijke insteek: “Mijn soloproject verhaalt over mijn ervaringen als muzikant en over de werking van de muziekindustrie. Ik wil een humoristische, Engelstalige plaat maken waar ik tributebands op de hak neem, vreemde backstageverhalen deel en over mijn ervaringen met optredens naast opblaasvagina’s zing.”

Frank Zappa
De insteek van de muziek is zeer serieus, want de muzikant wil met een compleet orkest aan de slag. “Ik zoek saxofoonspelers, achtergrondzangeressen en muzikanten die met de marimba aan de slag kunnen. Een hele band dus. Ik wil complexe, bijna jazzachtige arrangementen maken in de stijl van Frank Zappa. Bladmuziek eigenlijk. Dat kan zomaar betekenen dat de gitarist in het gezelschap zomaar een halve minuut niets te doen heeft”, vertelt hij met een lach.

Het is een droom van de Helmonder om een theatershow op te tuigen waarin hij met een rits muzikanten kan optreden: “Ook spelen op een jazzfestival lijkt me te gek. Hoe dit soloproject precies vorm moet krijgen, is iets waar ik hard over nadenk. Ik heb vier arrangementen geschreven en wat demo’s opgenomen. Er komt nog heel wat bij kijken om dit project op te zetten, omdat ik het goed wil doen. Ik heb goede muzikanten nodig en die kosten geld. Dat betekent dat er een aantal optredens geregeld moeten worden. Het moet wel rendabel zijn natuurlijk.”

Pauzeknop
Voor Van den Berkmortel is creatieve vrijheid onontbeerlijk: “Ik heb de vrijheid nodig om eigen werk te kunnen maken. Dada’s Troost bestaat uit drie man. Je zit in een democratie en al helemaal nu mijn bandmaten steeds meer eigen inbreng hebben. In de begindagen van de groep nam ik de leiding op me, maar die dynamiek is verschoven. Voortaan nemen Dirk (van Duijnhoven, gitarist. red) en Jim (van de Kerkhof, drummer. red) steeds vaker de regie over. Dat betekent ook dat er vaker compromissen gemaakt moeten worden. Ik kan mijn ei niet meer helemaal kwijt in de band, dus heb ik een andere uitlaatklep nodig. Het mooie van Dada’s Troost is dat we een open band zijn. We laten elkaar vrij. Als een van ons er even geen zin meer in heeft, kan hij altijd op de pauzeknop drukken.”

Een naam voor zijn soloproject is er nog niet. “Pieter van den Berkmortel bekt niet lekker, dus wil ik een pseudoniem verzinnen, waaronder ik steeds nieuwe muziek kan uitbrengen. Muziek die niet stijlvast hoeft te zijn en die ik in eigen beheer kan uitbrengen. Wat Dada’s Troost betreft hoop ik over anderhalf jaar een nieuw album te kunnen presenteren.”

Lees ook: Dada’s Troost: “Onze muziek moet een verrassing zijn”

Foto: Dada’s Troost