Zelfhulpgroep Moedige Moeders gestart in Helmond

In oktober startte ook in Helmond de zelfhulpgroep Moedige Moeders. Deze zelfhulpgroep is bedoeld voor mensen die een partner of kind hebben met een verslaving. Hoewel de naam anders doet vermoeden, is deze groep voor zowel mannen als vrouwen.

Living Library

In Bibliotheek Helmond-Peel vond op 7 oktober de Living Library plaats. Hierbij konden bezoekers een ‘levend boek’ lenen; een persoon die regelmatig te maken heeft met bepaalde vooroordelen. In het gesprek kon van alles besproken en gevraagd worden. Ook Dit is Helmond leende een ‘levend boek’ en ging in gesprek met Mariane, moeder van een gokverslaafde zoon. Zij vertelde openlijk over de wegen die ze heeft moeten bewandelen om te komen tot een evenwichtiger leven voor haar zoon, haar gezin, maar vooral voor haarzelf.

Uiteraard is mijn eerste vraag waarom ze meedoet aan Living Library. Wat is haar verhaal? De zoon van Mariane raakte in zijn jonge jaren verslaafd aan gokken. Een verslaving waarbij het vaak lang duurt voordat familieleden zelf doorzien hoe ernstig de situatie is. Maar Mariane en haar gezin hadden de gokverslaving eigenlijk redelijk snel door. Wat volgde was echter een jarenlang leven van zelfdestructie. Van niet alleen haar zoon, maar ook van het hele gezin.

‘Redder-rol’

Want Mariane koos ervoor om haar zoon te ‘redden’. “Het werd het enig belangrijke in mijn leven”, vertelt ze. “In eerste instantie door uiteraard te proberen om hem niet de kans te geven om te kunnen gokken. Al snel was duidelijk dat dat niet ging lukken. De gokschulden stapelden zich gewoon op en hij was daardoor zelfs betrokken geraakt bij het criminele circuit. Dat resulteerde in bedreigingen naar mijn zoon toe. Er moesten schulden en leningen afbetaald worden, het maakte niet uit hoe. Hoewel ik dat vreselijk vond, dacht ik er niet aan om afstand te nemen. Nee, ik ging juist zover om zijn gokschulden en leningen te betalen. Ik leefde ervoor om te zorgen dat hem geen vreselijke dingen zouden overkomen. Al ons geld ging op betalen van zijn schulden. Zelfs het feit dat mijn dochter door deze houding het huis uit ging, kon mij niet stoppen. Hierdoor bleef ik dus zijn gokverslaving faciliteren.”

Zonder pardon

Waarom Mariane jarenlang zo door kon gaan, was de vraag. Zelf denkt ze dat het vooral komt omdat verslaving een groot taboe is. “Iedereen in mijn omgeving wist het. Zíj heeft een gokverslaafde zoon. Maar niemand praatte erover, niet hardop, niet tegen ons.” Toch kwam er een keerpunt. “Dat was toen de gokschulden zo’n grote vorm aannamen, dat niet alleen hij, maar de hele familie op Facebook bedreigd werd. Dat was een enorme schok. Het idee dat ook wij slachtoffer konden worden van zijn gokverslaving. Het was alsof er een knop omgezet werd. Ik zette mijn zoon zonder pardon het huis uit. Mijn gezin moest voorop.”

Zes jaar geleden is dat alweer. De aandacht ging volledig naar haarzelf en de rest van haar gezin. Toen bleek dat je het eigenlijk nooit goed kunt doen. “Eerst oordeelde men dat ik vooral afstand moest nemen van mijn zoon en van zijn probleem. ‘Gooi hem toch de deur uit’, hoorde ik dan. Maar toen ik dat uiteindelijk ook deed, had iedereen daar ook weer een oordeel over. ‘Wat erg dat je je eigen zoon zo laat zakken’, kreeg ik toen te horen.”

Afkicken

Haar zoon besloot uiteindelijk ook aan zichzelf te werken. Na eerst een poging om in Nederland van zijn verslaving af te komen, kreeg hij de kans om naar een afkickkliniek in Zuid-Afrika te gaan. “Is dat dan niet een veredeld soort snoepreisje voor de rijke verslaafden?” Maar volgens Marianne gaat daar een erg strenge selectie aan vooraf en zijn er behoorlijk wat voorwaarden om voor zo’n afkickkliniek in aanmerking te komen. “Toen hij aan zichzelf ging werken, kwam er voor mij ook ruimte om aan mezelf te werken. Ook ik moest een soort van afkicken”, vertelt Marianne. In eerste instantie was Marianne zelf cliënt bij het GGZ in Helmond, maar na verloop van tijd ging ze daar aan de slag als vrijwilliger.

Op zoek naar lotgenoten

“Ik ging op zoek naar lotgenoten, want ik wilde in gesprek. Voor de verslaafden zelf bestaat de nodige hulp en ondersteuning. Maar voor naasten van een verslaafde is er echt erg weinig. Wat heel erg is, want ook bij de naasten vallen slachtoffers. Familie die zelf ook therapeutische en/of psychiatrische hulp nodig heeft.” Uiteindelijk vond ze de gespreksgroep Al Anon. Opgericht in het buitenland en daar erg bekend, maar beduidend minder in Nederland. Daarnaast kwam Mariane in contact met zelfhulpgroep Moedige Moeders Nederland. De naam dekt eigenlijk niet helemaal de lading, want deze gespreksgroep is niet (meer) alleen voor moeders, ze is bedoeld voor alle naasten van een verslaafde.

Opleiding Ervaringsdeskundige

Marianne besloot een aantal jaren geleden ook om de opleiding Ervaringsdeskundige te gaan volgen. Ze heeft een naastenprogramma ontwikkeld waarin herstelworkshops worden gegeven. Op dit moment moet een deelnemer deelname nog zelf betalen, maar ze is in gesprek met enkele geïnteresseerde partijen om te kijken of het programma gesubsidieerd kan worden. Begin oktober 2023 is ze gestart met de open gespreksgroep Moedige Moeders Helmond. Op Facebook zijn de ontwikkelingen van deze groep te volgen. Na jaren van pieken en dalen kan ze nu voluit zeggen dat het goed gaat; met haar gezin en met haarzelf.

Zelfhulpgroep Moedige Moeders Helmond

De zelfhulpgroep Moedige Moeders is bedoeld voor mensen die een partner of kind hebben met een verslaving. Zowel mannen als vrouwen mogen aansluiten bij deze zelfhulpgroep. Je ontmoet andere mensen die een partner of kind hebben met een verslaving. Iedere manier van deelname wordt gerespecteerd. Wil je alleen luisteren? Dat kan en mag ook. In de oneven weken is er op woensdag van 19.30 tot 21.00 uur een bijeenkomst van de Moedige Moeders Helmond. De bijeenkomst vindt plaats bij Bebizzy aan de Nachtegaallaan in Helmond.  Heb je interesse? Voor meer informatie of om je aan te melden als deelnemer kun je contact opnemen via moedigemoedershelmond@outlook.com.

Lees ook: Living library; een intens bibliotheekbezoek